Relacja jest efektem celowych i przemyślanych działań. To proces oparty na otwartości, wolności i szacunku do inności. Aby relacja mogła zaistnieć, potrzebne są świadome gesty, komunikacja, decyzje oraz zachowania, dzięki którym między ludźmi tworzy się więź.
Moja relacja z dzieckiem.
1. Relacja między rodzicem a dzieckiem jest najważniejszą relacją, która buduje osobowość dziecka i rozwija rodzica.
Zdrowy proces budowania więzi jest konieczny, żeby dziecko mogło zbudować zaufanie i czuć się bezpiecznie.
Budowanie relacji z dzieckiem odbywa się na 2 poziomach: społecznym i osobistym.
Aspekt społeczny zakłada, że jako rodzic jestem odpowiedzialny za bycie mojego dziecka w społeczeństwie i również w systemie rodzinnym. Tutaj rodzic przekazuje normy, zasady, uczy granic.
W aspekcie osobistym, relacja rodzic- dziecko jest byciem w dialogu, wymianą siebie.
Dzieci narażone są na bycie ofiarą technik i metod wychowawczych. Rodzic, przejęty nadmierną odpowiedzialnością, kontrolowaniem i nadzorowaniem każdego kroku dziecka, skupiony na skuteczności swoich działań, może stracić z oczu dziecko i siebie jako człowieka.
To kim jesteś jako rodzic znaczy więcej niż to, co robisz.